Olga Lubbers



Olga Lubbers is geboren op 3 oktober 1965 te Kampen. Als kind zag en voelde ze altijd al andere dingen dan haar vriendinnen. Ze was bezig met het licht en de schaduw dat in haar kamertje speelde met de meubels. Ze verzamelde allerlei plaatjes van wat ze mooi vond. Die kwamen in het mooie dingen boekje.

"Ik ben graag in een ruimte waarvan de muren doorleefd zijn. Ik laat me inspireren door stoffen, een mooi doorzichtig snoep papiertje, stoelen, Marokko en zijn tegels, oude muren en onder andere roestig hang- en sluitwerk."

Met onzekere gevoelens ging ze in de periode 1987 t/m 1992 naar de Academie Minerva in Groningen. Tijdens de academie periode schilderde ze al veel stillevens die uit haar nabije omgeving kwamen. In 1992 is ze afgestudeerd als eerstegraads tekenleraar. Daarna ging ze van 1992 t/m 2006 met veel plezier werken in het basisonderwijs.


Haar Vroege Periode

Na de academie periode ging zij op zoek naar haar thema, onderwerp. Ze schilderde landschappen, exterieur en interieur schilderijen. Langzaam kwam ze terecht bij het onderwerp stoelen. Ze bleef bij haar nabije omgeving. Deze stoelen die in haar eigen huis stonden, fotografeerde ze ook veel. De schaduw en het licht op de stoelen is voor haar erg belangrijk.

"Kleur, licht en vorm zijn de basis voor alles wat ik doe, mijn huis is mijn atelier. Mijn stoelen zijn tronen. Voor veel mensen is een stoel gewoon een meubel. Ik plaats ze in een perspectief, zodat je er wel tegen op moet kijken. Mijn kijk op de wereld blijf ik trouw en ik maak hem voortdurend sterker."

Olga bleef zich ook verdiepen in het onderwerp kleur en gelaagdheid. Zowel met fotografie als bij haar schilderijen. Ze werkt vaak met de schuurmachine om zo diepere lagen van kleur te laten ontstaan. Hierdoor wou ze het onderwerp ’de tijd’ verbeelden.

"Ik hou van kleuren die leven, die gelaagd zijn, die meer diepgang hebben dan aanvankelijk lijkt. Het gaat om mooie kleurschakeringen maar ook om lelijke kleuren want het een kan niet zonder het ander bestaan. Ik zie de dingen in close-up wanneer ik naar iets kijk, komt de oppervlakte sterk in beeld."

Met deze schilderijen exposeerde ze voor de eerste keer in een kerk. En ze won in 2002 de Stadsprijs Delden. Zo kreeg ze meer zekerheid in haar eigen werk.


Het Beestwerk

In de periode 2002 t/m 2006 ontwikkeld Olga ook haar Beestenwerk. De Beestenwerk schilderijen werden gewild door kinderen en hun ouders. In deze periode kreeg Olga regelmatig aandacht van de media. Ze is verscheidene malen verschenen in televisie programma's van TV Oost, waaronder een rapportage over haar Beestenwerk workshop.

Daarnaast zijn er vele artikelen verschenen in de krant TC Tubantia en nationale tijdschriften, zoals Groter Groeien, Kinderen, Bambini, Flair, Ariadne Wonen, KEK en Twente Life. Haar Beestenwerk wordt ook verkocht via winkels in Nederland en andere Europese landen.

Ze had in deze periode ook veel exposities. Zo heeft ze bijvoorbeeld solo-exposities gehad in de Michaelskerk te Zwolle, in het kunstcentrum Haus Westerhoff te Bad Bentheim, in het Huys der Kunsten te Kampen en in het museum Het Palthe Huis.


Voltijds Kunstenaar

Ze is in 2006 voltijds als kunstenaar gaan werken. In 2008 heeft ze besloten dat het Beestenwerk een commercieel gedeelte van haar werk is. Ze heeft meer Beestenwerk producten ontwikkeld: zoals de Beestenwerk Koppies en de Beestenwerk geboortekaarten. Ze heeft een eigen atelier laten bouwen, waar ze ook de Beestenwerk workshops gaf.

Rond 2010 heeft ze haar nieuwe expressieve papier-maché koppen geïntroduceerd. Later volgde ook de papier-maché theepot. Deze worden gebruikt in workshops. Dit bleek een succes, want met deelnemers kregen prachtige resultaten. Olga's motto was: "Je hoeft niet creatief te zijn, maar je wordt het wel."

"Eigenlijk ben ik altijd bezig met mijn werk. Het is een belangrijk deel van mijn leven geworden. Het is deze esthetiek die de routine van elke dag voor mij een extra dimensie geeft."


Haar Overlijden

In februari 2012 kwam er door ziekte abrupt een einde aan haar leven. Voor de familie is het erg moeilijk. Niet alleen was zij nog maar 46 jaar, maar vormde ook een belangrijk centrum van de familie. Zowel Olga als de mensen om haar heen hebben tot een week voor haar overlijden niet geweten hoe ernstig ziek zij was.

De familie voelt zich gesterkt door het medeleven dat zij van velen ontvangen hebben. De familie is blij met de tijd die ze doorgebracht hebben met Olga en zijn dankbaar voor de verrijking die Olga hun gegeven heeft.

Kunst was de vreugde van Olga's leven. Wij hopen dat Olga's kunst u dezelfde vreugde blijft geven.


"De zin van het leven ben jezelf."